Sąd Najwyższy rozstrzygnie kwestie dotyczące SKD

W styczniu 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęły trzy pytania prawne. Sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt III CZP 3/25. Wszystkie pytania zostały także skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej poprzez skorzystanie z instytucji pytania prejudycjalnego.

Zadano pytania prawne o następującej treści:
1. Czy uprawnienie do złożenia pisemnego oświadczenia o skorzystaniu przez kredytobiorcę z sankcji kredytu darmowego wygasa – zgodnie z art. 45 ust. 5 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim – po upływie roku od dnia wykonania umowy przez kredytodawcę, czy też od dnia wykonania umowy przez obie strony, tj. i kredytodawcę, i kredytobiorcę? 2. Czy w świetle przepisów ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim dopuszczalne jest zastrzeżenie w umowie kredytu konsumenckiego oprocentowania kapitałowego również w odniesieniu do tej części udzielonego kredytu, która została przeznaczona na zapłatę przez kredytobiorcę prowizji, a więc pozaodsetkowych kosztów kredytu? 3. Czy w sytuacji, gdy rzeczywista roczna stopa oprocentowania oraz całkowita kwota do zapłaty przez konsumenta zostały błędnie wyliczone i podane w umowie kredytu, czego jedyną przyczyną jest niedopuszczalne objęcie oprocentowaniem kredytowanych pozaodsetkowych kosztów kredytu, takie uchybienie stanowi podstawę do zastosowania sankcji kredytu darmowego na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim?

Pierwsze oraz drugie pytanie zostało skierowane przez TSUE przez Sąd Rejonowy dla Łodzi- Śródmieścia w Łodzi sygn. akt C-566/24. Natomiast trzecie pytanie przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy sygn. akt. C-472/23.

Warto wspomnieć, że TSUE w dniu 13 lutego 2025 r. w sprawie C‑472/23 wydał wyrok w którym jasno wskazał, że Banki muszą wskazywać RRSO w sposób jasny i jednoznaczny, a umowa powinna w sposób oczywisty wyjaśniać opłaty związane z kredytem. Ponadto TSUE wskazał, że jeśli Bank nie przekazał Kredytobiorcom wystarczających informacji to wówczas w konsekwencji może on stracić prawo do naliczania odsetek i wszelkich dodatkowych opłat.

Natomiast na orzeczenie Sądu Najwyższego będziemy musieli poczekać conajmniej rok.