Czy dojdzie do kolejnego przełomu w sprawach „frankowiczów”?

Sprawy frankowe nieustannie znajdują się na „świeczniku”, ze względu na wielość spraw, jak również coraz bogatsze orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów, w tym Sądu Najwyższego. Najbardziej aktualne orzeczenie TSUE z 29 kwietnia 2021 roku, w którym Trybunał odniósł się do pytań prejudycjalnych zadanych przez Sąd Okręgowy w Gdańsku (krótka analiza tego orzeczenia znajduje się na naszej stronie na Facebook’u), nadal nie przyniosło odpowiedzi na nurtujące pytania dotyczące kwestii wynagrodzenia za korzystania z kapitału w przypadku upadku umowy z winy banku, przedawnienia roszczeń banków wobec kredytobiorców, czy też sposobu ustalenia kursu waluty obcej. TSUE we wspomnianym orzeczeniu C-19/20 przyjął, że to sąd krajowy powinien ustalić od kiedy biegnie termin przedawnienia roszczeń banku, jak również wskazać wszystkie skutki nieważności umowy.

Tytułowego „przełomu” frankowicze mogą oczekiwać w nadchodzących orzeczeniach Sądu Najwyższego, które powinny rzucić nieco światła na wspomniane we wstępie kwestie dotyczące przedawnienia roszczeń, możliwości dochodzenia przez banki wynagrodzenia z tytułu korzystania z kapitału, jak również sposobu określania kursu waluty obcej. Orzeczenia te mają zapaść już w najbliższych dniach.

7 maja w sprawie III CZP 6/21 Sąd Najwyższy ma odpowiedzieć na pytania Rzecznika Finansowego dotyczące roszczeń z tytułu nienależnych świadczeń, jakie mają przysługiwać stronom umowy kredytu frankowego w przypadku stwierdzenia ich nieważności.

11 maja natomiast w sprawie III CZP 11/21 Sąd Najwyższy ma przyjąć uchwałę w pełnym składzie Izby Cywilnej, dotyczącą niezwykle istotnych dla frankowiczów kwestii wspomnianego wynagrodzenia dla banku z tytułu korzystania z kapitału w przypadku stwierdzenia nieważności lub nieskuteczności umowy oraz sposobu ustalania kursu waluty obcej w razie uznania, że postanowienia umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do ustalenia tego kursu w umowie kredytu są niedozwolone.

Wydanie wspomnianych orzeczeń może być niezwykle istotne zarówno dla frankowiczów jak i banków ze względu na dalsze skutki dla stron następujące po stwierdzeniu przez sądy nieważności umów kredytów frankowych.